Landhonger 

Waar we wonen, maken we tuinen, in alle soorten en maten. Van oudsher zijn tuinen in de grote en drukke steden niet te vergelijken met de schaal, status, en pracht en praal van de vele buitenplaatsen en landgoederen in ons land. Hoewel de tijd dat buitenplaatsen werden gesticht niet eens zo ver achter ons ligt, is in de vorige eeuw onder invloed van industrialisatie, demografische ontwikkelingen en een verbeterende mobiliteit onze leefomgeving sterk verstedelijkt. De relatieve afstanden werden een stuk korter door de aanleg van een dicht netwerk van autosnelwegen dat de verschillende agglomeraties met elkaar verbond.

Infrastructuur en bebouwing vormen inmiddels een aaneengesloten weefsel dat ons land bedekt. Met name na de Tweede Wereldoorlog is dit weefsel gegroeid en uitgebreid en heeft het ons landschap steeds verder verdicht. Onder invloed van de huidige economische malaise is weliswaar de snelheid van deze beweging enigszins getemperd, maar niet volledig stil komen te liggen. Nog altijd worden snelwegen verbreed en verlengd. En ook het stedelijke landschap blijft in beweging. De verwachting is dat steden als Utrecht ondanks de economische laagconjunctuur nog steeds behoefte aan uitbreiding hebben. Uiteraard leidt dat tot demografische krimp voor andere regio’s, hetgeen echter niet betekent dat het stedelijk landschap automatisch ‘meekrimpt’. Sinds de industriële revolutie en de daarmee samenhangende economische voorspoed heeft het landschap in Nederland onder invloed gestaan van een ongebreidelde uitbreidingsdrang. Verstedelijking staat sindsdien symbool voor een ongeremde ‘landhonger’; de noodzaak en drang naar meer, groter en beter. Er werden tienduizenden huizen gebouwd en honderden kilometers asfalt aangelegd. Telkens weer werd daarmee een stuk van de tot dan toe relatief onaangeroerde ruimte opgeofferd. In de Verenigde Staten spreekt men in extremere zin van ‘taming the wilderness’; de heroïek van het veroveren van de woestenij. Ook daar heeft urbanisatie zich als een olievlek verspreid en het land schap als geheel sterk beïnvloed.

Jorrit Noordhuizen tijdens zijn presentatie op de Expert Meeting The Non Urban Garden 2014.

Jorrit Noordhuizen tijdens zijn presentatie op de Expert Meeting The Non Urban Garden 2014.