Het onderzoek van Jeroen Kooijmans

Jeroen Kooijmans heeft met De boomtuin het idee van de 21e-eeuwse tuin zelf op de korrel genomen door de tuin uit zijn gebruikelijke tijd en ruimte te verdrijven. Zijn bronnen zijn idiosyncratischer van aard dan die van de eerdere twee kunstenaars. In zijn voordracht kruipen jeugdherinneringen, gevoelens van intimiteit en avontuur en verwijzingen naar de tuin der lusten naar elkaar toe. Een ouder idee van hem om tuinen aan te leggen op wolkenkrabbers keert hier in zekere zin terug. Bovendien transformeert de boomhut uiteindelijk in een boomtuin. Ook hier dus geen klassieke tuin, maar een tuin die het letterlijk hogerop zoekt en, boven de aarde verheven, tijdloos wordt. Alleen de elementen en de seizoenen komen nadrukkelijk langs. De boomtuin zal ook telkens anders ervaren worden, afhankelijk van de bezoeker die het aandurft de spiraalvormige trap te betreden en zich terug te trekken in de daktuin zonder dak. Dichter op de tijdloosheid van de 250-jarige eik zul je niet snel komen. De boom verandert dan zelf ook radicaal qua dimensie en wordt, in levenden lijve, geframed. Het platform maakt daarmee een nieuwe ervaringshoogte zichtbaar – zowel van de boom als van de omgeving.

De boomtuin in de winter.

De boomtuin in de winter.