Veranderingen en grenzen

Zou een hek rond Diepenheim de inwoners opsluiten of de wereld buiten houden? Ingebed in het nationale beleid ten aanzien van land is een wens om het Nederlandse agrarische landschap esthetisch gezien terug te brengen naar een staat waarin het verkeerde na het graven van de kanalen, maar voor de industrialisatie. Dit opent de deuren voor een gevaarlijke, nostalgische controverse, geobsedeerd door een geïdealiseerd verleden. Evenzeer leeft er in veel dorpen en kleine en grote steden de wens om een historisch sfeer te behouden. Door negatief naar veranderingen te kijken, lijkt  het of het van tevoren vaststaat dat dit tot radicale segregatie moet leiden. Er worden immers steeds meer controlesystemen die vastleggen wat waar gedaan mag worden worden ingevoerd. Voor mij stelt de wens om een hek om Diepenheim te bouwen deze polemiek ter discussie. Dit stemt tot nadenken over deze controverse en over de politieke intriges die komen kijken bij het gebruik van land. Het gaat niet om het omheinen van Diepenheim als fysieke plek. Het gaat erom actief deel te nemen aan het debat over het idee van ‘dorp’ en ‘tuin’ als abstracte begrippen. Is het mogelijk om een grens aan te brengen die niet een letterlijke vorm van bescherming behelst? En zou deze grens de vraag op kunnen roepen hoe we land eventueel defensief bezetten, zelfs met onze tuinen?

Edward Clydesdale Thomson: Schets voor 'GardenFence'.

Edward Clydesdale Thomson: Schets voor ‘GardenFence’.

Edward Clydesdale Thomson: Schets voor ‘GardenFence’.